Περίπου τέτοια μέρα, πέρσι, ο Ωρίων γεννιόταν από το πουθενά κάπου εκεί στο ντεπώ, στη θάλασσα δίπλα στο μέγαρο, από μερικούς περίεργους τύπους που απλά ήθελαν να παίξουν λίγο χάντμπολ..
Ένα χρόνο μετά, το τολμηρό αυτό εγχείρημα έχει πάρει σάρκα και οστά, αν και ακόμα δεν έχει γιγαντωθεί όπως και όσο του αξίζει, και συνεχίζει την πορεία του στο ελληνικό χάντμπολ..
Χρόνια μας πολλά ρε αλάνια, να είμαστε περήφανοι για ό,τι έχουμε χτίσει και καταφέρει, και ας μη σταματήσουμε εδώ!
